Ich schau dir in die Augen, gesellschaftlicher Verblendungszusammenhang!
Onverwacht intieme voorstelling van Berlijnse theaterheld
Tijdens de vorige Internationale Keuze moest Ruhrtrilogie 3: Der perfekte Tag wegens een ongeval worden afgelast. Auteurregisseur René Pollesch en acteur Fabian Hinrichs nemen nu revanche. In de virtuoze theatermonoloog Ich schau dir in die Augen, gesellschaftlicher Verblendungszusammenhang! zien we een bijzonder intieme kant van auteur én muze, al is de kritische beschouwing van wat zich als realiteit aandient nooit ver weg.
In deze monoloog steekt Hinrichs de draak met het interactieve theater. Hij analyseert onze behoefte aan gemeenschap en gemeenschappelijkheid en legt onze onmogelijke omgang met de vergankelijkheid van ons lichaam bloot. Wat het spel betreft passeren zo ongeveer alle tradities de revue: van postmodern afstandelijk spel tot scénes waarin Hinrichs zich ontpopt tot stand-up comedian met grote bek, om te eindigen als kwetsbare, kleine performer. De typische Pollesch-ervaring - een imposant acteursensemble dat met een schreeuwerige drive radicale teksten uitspuwt over ons neoliberale bestaan - krijgt ineens een andere verschijningsvorm. Niet minder overweldigend. Integendeel.
Acteur Fabian Hinrichs werd voor zijn prestatie door Theater Heute uitgeroepen tot toneelspeler van het jaar. En de Duitse site Nachtkritik.de prees de voorstelling al in januari 2011 als beste stuk van het jaar.
Surprisingly intimate performance by Berlin theatre hero In this monologue, writer-director René Pollesch analyses our need for community spirit, discloses our struggle with mortality, and splendidly mocks interactive theatre. Actor Fabian Hinrichs perfectly controls all performance traditions, varying from stand-up comedian with a big mouth to vulnerable performer.
Tekst en regie René Pollesch Spel Fabian Hinrichs Decor en kostuums Bert Neumann Licht Frank Novak Dramaturgie Aenne Quinones Productie Volksbühne am Rosa-Luxemburg-Platz (Berlijn)
Recensies
Een fabelachtige voorstelling ... misschien wel de ideale openingsvoorstelling voor De Internationale Keuze, recensie De Dodo,